این مجسمه با عنوان «پیشکش»، چینی چینی و چوب را در یک ادای احترام بصری گرد هم میآورد که با تضادها و بافتها بازی میکند. چینی، به رنگ آبی عمیق با نقاط سفید، شبیه کاسهای است که با دقت روی بستری از شاخههای تیره قرار گرفته است. انتخاب رنگها حسی از آرامش و رمز و راز را تداعی میکند که یادآور چشماندازهای شبانه یا شاید موجودات جنگلی است.
چینی، که به ظرافت و استحکامش شناخته میشود، نقطه مقابل جالبی با چوب خشن و طبیعی ایجاد میکند و نمایانگر تعادلی ظریف میان آنچه ساخته شده و آنچه یافته شده است. این نوع ترکیب نهتنها از مهارت فنی هنرمند سخن میگوید، بلکه به روایتی عمیقتر نیز اشاره دارد: یکپارچگی عناصر طبیعی و انسانی، که ناکاملها و زیباییها را همزمان در آغوش میگیرد. این اثر دعوتی است به تأمل در همزیستی مواد و داستانهایی که هر کدام با خود حمل میکنند.
